Wyzwolenie i kolejna bitwa
Po zwycięskiej bitwie o Sosnowiec rozpoczął się krótki okres polskich rządów w Zagłębiu Dąbrowskim. Rosjanie dość szybko postanowili jednak odbić utracone wcześniej terytoria. Sprzyjała temu klęska powstańców w bitwie pod Miechowem (17 lutego 1863 roku).
Oddział pod dowództwem pułkownika Kurowskiego liczył na zaskoczenie Rosjan. Ci jednak przewidzieli działania powstańców i gotowi do konfrontacji odparli ataki Polaków. Początkowo powstańcy odnieśli sukces, ale ogromne straty spowodowane atakiem kawalerii w wąskich uliczkach i użyciem przez nieprzyjaciela ognia z broni palnej odegrały znaczącą rolę i w konsekwencji doprowadziły do bolesnej porażki powstańców.
Według źródeł historycznych zginęło ok. 200 powstańców. Liczba ta mogła być jednak znacznie większa, ponieważ po bitwie Rosjanie dobijali rannych, a nawet wrzucali razem z zabitymi do dołów.
Upadek powstania
Po przegranej bitwie pod Miechowem inicjatywę ponownie przejęli Rosjanie, którzy stopniowo odzyskiwali utracone wcześniej tereny. 20 lutego odbili Olkusz i Maczki, a trzy dni później – Sosnowiec i Modrzejów. Do samego końca toczone były mniejsze walki, głównie partyzanckie. Nie miały one już żadnego znaczenia dla losów powstania.
Bibliografia: WikiZagłębie, Ryszard Szwed „Powstanie styczniowe w Zagłębiu Dąbrowskim”.
